📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

ปะฏิสังขา โยนิโส คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขารัง ปะฏิเสวามิ,

Paṭisaṅkhā yoniso gilānapaccayabhesajjaparikkhāraṃ paṭisevāmi,

เราย่อมพิจารณา โดยแยบคายแล้ว บริโภคเภสัชบริขารอันเกื้อกูลแก่คนไข้,

rao yɔ̂m pí-jaa-rá-naa dooy yɛ̂ɛp-kaai lɛ́ɛo bɔɔ-rí-pôok pee-sàt bɔɔ-rí-kǎan an gʉ̂a-gùun gɛ̀ɛ kon-kâi,

Reflecting wisely, I make use of medicine as a support for the sick,

ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,

Yāvadeva uppannānaṃ veyyābādhikānaṃ vedanānaṃ paṭighātāya,

เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนาอันบังเกิดขึ้นแล้วมีอาพาธต่างๆ เป็นมูล

piaŋ pʉ̂a bam-bàt túk-kà-wêet-tà-naa an baŋ-gə̀ət kʉ̂n lɛ́ɛo mii aa-pâat dtàaŋ-dtàaŋ bpen muun

only to ward off the painful feelings that have arisen from various ailments,

อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.

Abyāpajjhaparamatāyāti.

เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียนเป็นอย่างยิ่ง ดังนี้.

pʉ̂a kwaam bpen pûu mâi mii rôok bìat-bian bpen yàaŋ-yîŋ daŋ-níi.

and for the utmost freedom from affliction.

ยะถาปัจจะยัง ปะวัตตะมานัง ธาตุมัตตะเมเวตัง,

Yathāpaccayaṃ pavattamānaṃ dhātumattamevetaṃ,

สิ่งเหล่านี้ นี่เป็นสักว่าธาตุตามธรรมชาติเท่านั้น, กำลังเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยอยู่เนืองนิจ,

sìŋ lào níi nîi bpen sàk wâa tâat dtaam tam-má-châat tâo-nán, gam-laŋ bpen bpai dtaam hèet dtaam bpàt-jai yùu nʉaŋ-nít,

These are mere elements, occurring according to their conditions,

ยะทิทัง จีวะรัง, ตะทุปะภุญชะโก จะ ปุคคะโล,

Yadidaṃ cīvaraṃ, tadupabhuñjako ca puggalo,

สิ่งเหล่านี้คือจีวร, และคนผู้ใช้สอยจีวรนั้น,

sìŋ lào níi kʉʉ jii-wɔɔn, lɛ́ kon pûu chái-sɔ̌ɔi jii-wɔɔn nán,

that is, this robe, and the person using it,

ธาตุมัตตะโก,

Dhātumattako,

เป็นสักว่าธาตุตามธรรมชาติ,

bpen sàk wâa tâat dtaam tam-má-châat,

are mere elements,

นิสสัตโต,

Nissatto,

มิได้เป็นสัตวะอันยั่งยืน,

mí dâai bpen sàt-dtà-wá an yâŋ-yʉʉn,

not a lasting being,

นิชชีโว,

Nijjīvo,

มิได้เป็นชีวะ อันเป็นบุรุษบุคคล,

mí dâai bpen chii-wá an bpen bù-rùt bùk-kon,

not a soul, not a person,

สุญโญ,

Suñño,

ว่างเปล่าจากความหมายแห่งความเป็นตัวตน,

wâaŋ-bplàao jàak kwaam-mǎai hɛ̀ŋ kwaam bpen dtua-dton,

empty of any meaning of selfhood,

สัพพานิ ปะนะ อิมานิ จีวะรานิ อะชิคุจฉะนียานิ,

Sabbāni pana imāni cīvarāni ajigucchanīyāni,

ก็จีวรทั้งหมดนี้, ไม่เป็นของน่าเกลียดมาแต่เดิม,

gɔ̂ jii-wɔɔn táŋ-mòt níi, mâi bpen kɔ̌ɔŋ nâa-glìat maa dtɛ̀ɛ dəəm,

and all these robes are not in themselves repulsive,

อิมัง ปูติกายัง ปัต๎วา

Imaṃ pūtikāyaṃ patvā

ครั้นมาถูกเข้ากับกายอันเน่าอยู่เป็นนิจนี้แล้ว,

krán maa tùuk kâo gàp gaai an nâo yùu bpen nít níi lɛ́ɛo,

but on reaching this putrid body,

อะติวิยะ ชิคุจฉะนียานิ ชายันติ,

Ativiya jigucchanīyāni jāyanti,

ย่อมกลายเป็นของน่าเกลียดอย่างยิ่งไปด้วยกัน.

yɔ̂m glaai bpen kɔ̌ɔŋ nâa-glìat yàaŋ-yîŋ bpai dûay gan.

they become exceedingly repulsive along with it.