📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

6

กะตะโม จะ ภิกขะเว สัมมาอาชีโว, อิธะ ภิกขะเว อะริยะสาวะโก มิจฉาอาชีวัง ปะหายะ, สัมมาอาชีเวนะ ชีวิกัง กัปเปติ, อะยัง วุจจะติ ภิกขะเว สัมมาอาชีโว.

Katamo ca bhikkhave sammā-ājīvo, idha bhikkhave ariyasāvako micchā-ājīvaṃ pahāya, sammā-ājīvena jīvikaṃ kappeti, ayaṃ vuccati bhikkhave sammā-ājīvo.

And what, monks, is right livelihood? Here, monks, a noble disciple, having abandoned wrong livelihood, makes his living by right livelihood. This, monks, is called right livelihood.

7

กะตะโม จะ ภิกขะเว สัมมาวายาโม. อิธะ ภิกขะเว ภิกขุ อะนุปปันนานัง ปาปะกานัง อะกุสะลานัง ธัมมานัง อะนุปปาทายะ, ฉันทัง ชะเนติ วายะมะติ วิริยัง อาระภะติ จิตตัง ปัคคัณหาติ ปะทะหะติ. อุปปันนานัง ปาปะกานัง อะกุสะลานัง ธัมมานัง ปะหานายะ, ฉันทัง ชะเนติ วายะมะติ วิริยัง อาระภะติ จิตตัง ปัคคัณหาติ ปะทะหะติ. อะนุปปันนานัง กุสะลานัง ธัมมานัง อุปปาทายะ, ฉันทัง ชะเนติ วายะมะติ วิริยัง อาระภะติ จิตตัง ปัคคัณหาติ ปะทะหะติ. อุปปันนานัง กุสะลานัง ธัมมานัง ฐิติยา, อะสัมโมสายะ ภิยโยภาวายะ เวปุลลายะ ภาวะนายะ ปาริปูริยา, ฉันทัง ชะเนติ วายะมะติ วิริยัง อาระภะติ จิตตัง ปัคคัณหาติ ปะทะหะติ, อะยัง วุจจะติ ภิกขะเว สัมมาวายาโม.

Katamo ca bhikkhave sammāvāyāmo. Idha bhikkhave bhikkhu anuppannānaṃ pāpakānaṃ akusalānaṃ dhammānaṃ anuppādāya, chandaṃ janeti vāyamati vīriyaṃ ārabhati cittaṃ paggaṇhāti padahati. Uppannānaṃ pāpakānaṃ akusalānaṃ dhammānaṃ pahānāya, chandaṃ janeti vāyamati vīriyaṃ ārabhati cittaṃ paggaṇhāti padahati. Anuppannānaṃ kusalānaṃ dhammānaṃ uppādāya, chandaṃ janeti vāyamati vīriyaṃ ārabhati cittaṃ paggaṇhāti padahati. Uppannānaṃ kusalānaṃ dhammānaṃ ṭhitiyā, asammosāya bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā, chandaṃ janeti vāyamati vīriyaṃ ārabhati cittaṃ paggaṇhāti padahati, ayaṃ vuccati bhikkhave sammāvāyāmo.

And what, monks, is right effort? Here a monk generates desire, endeavours, arouses energy, exerts his mind and strives for the non-arising of unarisen evil unwholesome states; for the abandoning of arisen ones; for the arising of unarisen wholesome states; and for the continuance, non-confusion, increase, expansion, development and fulfilment of arisen wholesome states. This, monks, is called right effort.

8

กะตะมา จะ ภิกขะเว สัมมาสะติ, อิธะ ภิกขะเว ภิกขุ กาเย กายานุปัสสี วิหะระติ, อาตาปี สัมปะชาโน สะติมา วิเนยยะ โลเก อะภิชฌาโทมะนัสสัง. เวทะนาสุ เวทะนานุปัสสี วิหะระติ, อาตาปี สัมปะชาโน สะติมา วิเนยยะ โลเก อะภิชฌาโทมะนัสสัง. จิตเต จิตตานุปัสสี วิหะระติ, อาตาปี สัมปะชาโน สะติมา วิเนยยะ โลเก อะภิชฌาโทมะนัสสัง. ธัมเมสุ ธัมมานุปัสสี วิหะระติ, อาตาปี สัมปะชาโน สะติมา วิเนยยะ โลเก อะภิชฌาโทมะนัสสัง. อะยัง วุจจะติ ภิกขะเว สัมมาสะติ.

Katamā ca bhikkhave sammāsati, idha bhikkhave bhikkhu kāye kāyānupassī viharati, ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Vedanāsu vedanānupassī viharati, ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Citte cittānupassī viharati, ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Dhammesu dhammānupassī viharati, ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Ayaṃ vuccati bhikkhave sammāsati.

And what, monks, is right mindfulness? Here a monk dwells contemplating the body in the body, ardent, clearly comprehending, mindful, having put away covetousness and grief for the world. He dwells contemplating feelings in feelings, mind in mind, and phenomena in phenomena, in the same way. This, monks, is called right mindfulness.

9

กะตะโม จะ ภิกขะเว สัมมาสะมาธิ, อิธะ ภิกขะเว ภิกขุ วิวิจเจวะ กาเมหิ วิวิจจะ อะกุสะเลหิ ธัมเมหิ, สะวิตักกัง สะวิจารัง วิเวกะชัมปีติสุขัง ปะฐะมัง ฌานัง อุปะสัมปัชชะ วิหะระติ. วิตักกะวิจารานัง วูปะสะมา, อัชฌัตตัง สัมปะสาทะนัง เจตะโส เอโกทิภาวัง, อะวิตักกัง อะวิจารัง สะมาธิชัมปีติสุขัง, ทุติยัง ฌานัง อุปะสัมปัชชะ วิหะระติ. ปีติยา จะ วิราคา อุเปกขะโก จะ วิหะระติ สะโต จะ สัมปะชาโน. สุขัญจะ กาเยนะ ปะฏิสังเวเทติ, ยันตัง อะริยา อาจิกขันติ อุเปกขะโก สะติมา สุขะวิหารีติ, ตะติยัง ฌานัง อุปะสัมปัชชะ วิหะระติ, สุขัสสะ จะ ปะหานา ทุกขัสสะ จะ ปะหานา, ปุพเพ วะ โสมะนัสสะโทมะนัสสานัง อัตถังคะมา อะทุกขะมะสุขัง อุเปกขาสะติปาริสุทธิง, จะตุตถัง ฌานัง อุปะสัมปัชชะ วิหะระติ, อะยัง วุจจะติ ภิกขะเว สัมมาสะมาธีติ.

Katamo ca bhikkhave sammāsamādhi, idha bhikkhave bhikkhu vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi, savitakkaṃ savicāraṃ vivekajampītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. Vitakkavicārānaṃ vūpasamā, ajjhattaṃ sampasādanaṃ cetaso ekodibhāvaṃ, avitakkaṃ avicāraṃ samādhijampītisukhaṃ, dutiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. Pītiyā ca virāgā upekkhako ca viharati sato ca sampajāno. Sukhañca kāyena paṭisaṃvedeti, yantaṃ ariyā ācikkhanti upekkhako satimā sukhavihārīti, tatiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharati, sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā, pubbe va somanassadomanassānaṃ atthaṅgamā adukkhamasukhaṃ upekkhāsatipārisuddhiṃ, catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharati, ayaṃ vuccati bhikkhave sammāsamādhīti.

And what, monks, is right concentration? Here a monk, secluded from sense pleasures and unwholesome states, enters and dwells in the first jhāna, with thinking and examining, and rapture and pleasure born of seclusion. With the stilling of thinking and examining he enters the second, with inner clarity and unification of mind. With the fading of rapture he dwells equanimous, mindful and clearly comprehending, experiencing pleasure with the body — that of which the noble ones say 'equanimous and mindful, he dwells pleasantly' — and enters the third. With the abandoning of pleasure and pain, and the earlier passing away of joy and grief, he enters the fourth jhāna, which is neither painful nor pleasant, with purity of mindfulness through equanimity. This, monks, is called right concentration.