📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

สัพเพ สังขารา อะนิจจา,

Sabbe saṅkhārā aniccā

สังขารคือร่างกายจิตใจ, และรูปธรรมนามธรรม ทั้งหมดทั้งสิ้น, มันไม่เที่ยง, เกิดขึ้นแล้วดับไป มีแล้ว หายไป

sǎŋ-kǎan kʉʉ râaŋ-gaai jìt-jai, lɛ́ rûup-bpà-tam naam-má-tam táŋ-mòt táŋ-sîn, man mâi tîaŋ, gə̀ət-kʉ̂n lɛ́ɛo dàp bpai mii lɛ́ɛo hǎai bpai

All conditioned things — body and mind, and all material and mental phenomena without exception — are impermanent. Having arisen they cease; having been, they vanish.

สัพเพ สังขารา ทุกขา,

Sabbe saṅkhārā dukkhā

สังขารคือร่างกายจิตใจ, และรูปธรรมนามธรรม ทั้งหมดทั้งสิ้น, มันเป็นทุกข์ทนได้ยากเพราะเกิดขึ้นแล้ว, แก่ เจ็บ ตายไป

sǎŋ-kǎan kʉʉ râaŋ-gaai jìt-jai, lɛ́ rûup-bpà-tam naam-má-tam táŋ-mòt táŋ-sîn, man bpen túk ton dâai yâak prɔ́ gə̀ət-kʉ̂n lɛ́ɛo, gɛ̀ɛ jèp dtaai bpai

All conditioned things — body and mind, and all material and mental phenomena without exception — are suffering, hard to bear, because having arisen they age, sicken and die.

สัพเพ ธัมมา อะนัตตา,

Sabbe dhammā anattā

สิ่งทั้งหลายทั้งปวง, ทั้งที่เป็นสังขารและมิใช่สังขาร ทั้งหมดทั้งสิ้น, ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน, ไม่ควรถือว่าเรา ว่า ของเรา ว่าตัวว่าตนของเรา

sìŋ táŋ-lǎai táŋ-bpuaŋ, táŋ tîi bpen sǎŋ-kǎan lɛ́ mí-châi sǎŋ-kǎan táŋ-mòt táŋ-sîn, mâi-châi dtua mâi-châi dton, mâi kuan tʉ̌ʉ wâa rao wâa kɔ̌ɔŋ rao wâa dtua wâa dton kɔ̌ɔŋ rao

All things whatsoever, conditioned and unconditioned alike, are not self. They should not be held to as "I", as "mine", or as "my self".

อะธุวัง ชีวิตัง,

Adhuvaṃ jīvitaṃ

ชีวิตเป็นของไม่ยั่งยืน

chii-wít bpen kɔ̌ɔŋ mâi yâŋ-yʉʉn

Life is not enduring.

ธุวัง มะระณัง,

Dhuvaṃ maraṇaṃ

ความตายเป็นของยั่งยืน

kwaam-dtaai bpen kɔ̌ɔŋ yâŋ-yʉʉn

Death is enduring.

อะวัสสัง มะยา มะริตัพพัง,

Avassaṃ mayā maritabbaṃ

อันเราจะพึงตายเป็นแน่

an rao jà pʉŋ dtaai bpen nɛ̂ɛ

It is certain that I must die.

มะระณะปะริโยสานัง เม ชีวิตัง,

Maraṇapariyosānaṃ me jīvitaṃ

ชีวิตของเรา มีความตายเป็นที่สุดรอบ

chii-wít kɔ̌ɔŋ rao mii kwaam-dtaai bpen tîi-sùt rɔ̂ɔp

My life has death as its end.

ชีวิตัง เม อะนิยะตัง,

Jīvitaṃ me aniyataṃ

ชีวิตของเรา เป็นของไม่เที่ยง

chii-wít kɔ̌ɔŋ rao bpen kɔ̌ɔŋ mâi tîaŋ

My life is uncertain.

มะระณัง เม นิยะตัง,

Maraṇaṃ me niyataṃ

ความตายของเรา เป็นของเที่ยง

kwaam-dtaai kɔ̌ɔŋ rao bpen kɔ̌ɔŋ tîaŋ

My death is certain.

อะจิรัง วะตะ อะยัง กาโย,

Aciraṃ vata ayaṃ kāyo

ร่างกายนี้หนอ, เป็นภาวะที่ตั้งอยู่ไม่นานเลย

râaŋ-gaai níi nɔ̌ɔ, bpen paa-wá tîi dtâŋ yùu mâi naan ləəi

This body, alas, is a thing that does not remain long.

ปะฐะวิง อะธิเสสสะติ,

Paṭhaviṃ adhisessati

จักนอนทับบนแผ่นดิน

jàk nɔɔn táp bon pɛ̀n-din

It will lie upon the earth.

ฉุฑโท อะเปตะวิญญาโณ,

Chuḍdo apetaviññāṇo

ครั้นปราศจากวิญญาณ, อันเขาทิ้งเสียแล้ว

krán bpràat-sà-jàak win-yaan, an kǎo tíŋ sǐa lɛ́ɛo

Once bereft of consciousness, cast aside.

นิรัตถัง วะ กะลิงคะรัง

Niratthaṃ va kaliṅgaraṃ

ประดุจดังว่าท่อนไม้และท่อนฟืน ซึ่งไร้ประโยชน์ แล้วนั้นแล

bprà-dùt daŋ wâa tɔ̂n-máai lɛ́ tɔ̂n-fʉʉn sʉ̂ŋ rái bprà-yòot lɛ́ɛo nán-lɛɛ

Just like a log of wood or firewood, which is without use.