📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์
The Order of Chanting the Seven Tamnan, the Short Form, continued
The book prints this chant in Pali only. The English here is a working translation made for this edition, not the book's.
พึงนำสวดเจ็ดตำนานอย่างย่อต่อไปดังนี้.
he should lead the short Seven Tamnan as follows.
มังคะละสุตตะ ขึ้น อะเสวะนา จะ พาลานัง ฯเปฯ ตันเตสัง มังคะละมุตตะมันติ.
The Maṅgala Sutta, beginning asevanā ca bālānaṃ … ending tantesaṃ maṅgalamuttamanti.
ระตะนะสุตตะ ขึ้น ยังกิญจิ วิตตัง อิธะ วา หุรัง วา ฯเปฯ ข้ามและลงเหมือนอย่างปานกลาง
The Ratana Sutta, beginning yaṃ kiñci vittaṃ idha vā huraṃ vā …, skipping and ending as in the middling form.
กะระณียะเมตตะสุตตะ ขึ้น เมตตัญจะ สัพพะโลกัส์มิง ฯเปฯ นะ หิ ชาตุ คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติ.
The Karaṇīyametta Sutta, beginning mettañca sabbalokasmiṃ … ending na hi jātu gabbhaseyyaṃ punaretīti.
ขันธะปะริตตัง ขึ้น อัปปะมาโณ พุทโธ ฯเปฯ นะโม สัตตันนัง สัมมาสัมพุทธานัง.
The Khandha Paritta, beginning appamāṇo buddho … ending namo sattannaṃ sammāsambuddhānaṃ.
ธะชัคคะสุตตัง ขึ้น อิติปิ โส ภะคะวา ฯเปฯ อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ. หรือขึ้น อะรัญเญ รุกขะมูเล วา ฯเปฯ โลมะหังโส นะ เหสสะตีติ.
The Dhajagga Sutta, beginning itipi so bhagavā … ending anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassāti; or beginning araññe rukkhamūle vā … ending lomahaṃso na hessatīti.
อาฏานาฏิยะปะริตตัง ขึ้น สัพพะโรคะวินิมุตโต สัพพะสันตาปะวัชชิโต ฯเปฯ จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง.
The Āṭānāṭiya Paritta, beginning sabbarogavinimutto sabbasantāpavajjito … ending cattāro dhammā vaḍḍhanti āyu vaṇṇo sukhaṃ balaṃ.
อังคุลิมาละปะริตตัง ถ้าเป็นงานคฤหัสถ์ ขึ้น ยะโตหัง ภะคินิ อะริยายะ ชาติยา ชาโต ถ้าเป็นงานบรรพชิต ขึ้น โพชฌังโค สะติสังขาโต ฯเปฯ ลงเหมือนกันคือ เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.
The Aṅgulimāla Paritta: at a lay occasion begin yatohaṃ bhagini ariyāya jātiyā jāto; at a monastic occasion begin bojjhaṅgo satisaṅkhāto …; both ending the same, etena saccavajjena sotthi te hotu sabbadā.
ท้ายเจ็ดตำนานย่อ
The Closing of the Short Seven Tamnan
นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง ฯเปฯ โหตุ เต ชะยะมังคะลัง ยังกิญจิ ระตะนัง โลเก ฯเปฯ ตัส์มา โสตถี ภะวันตุ เต.
Natthi me saraṇaṃ aññaṃ … hotu te jayamaṅgalaṃ; yaṃ kiñci ratanaṃ loke … tasmā sotthī bhavantu te.
ทุกขัปปัตตา จะ นิททุกขา ฯเปฯ คัจฉันตุ เทวะตาคะตา.
Dukkhappattā ca niddukkhā … gacchantu devatāgatā.
สัพเพ พุทธา พะลัปปัตตา ฯเปฯ รักขัง พันธามิ สัพพะโส.
Sabbe buddhā balappattā … rakkhaṃ bandhāmi sabbaso.
ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต.
Bhavatu sabbamaṅgalaṃ … sadā sotthī bhavantu te.
นักขัตตะยักขะภูตานัง ฯเปฯ หันต์วา เตสัง อุปัททะเว.
Nakkhattayakkhabhūtānaṃ … hantvā tesaṃ upaddave.
ตามระเบียบที่อธิบายมาแล้ว นิยมใช้สวดในงานมงคลที่มีการสวดมนต์เวลาเย็น แล้วมีการฉันเช้าหรือฉันเพลในวันรุ่งขึ้น จะสวดเต็ม หรืออย่างกลาง อย่างย่อ สุดแท้แต่โอกาสหรือวิสัยของเจ้าของงาน แต่ถ้าเป็นงานสวดมนต์แล้วฉันในเวลาวันเดียวกัน
By the order explained above, it is usual to chant at auspicious occasions where there is evening chanting and a morning or midday meal the next day. Whether the full, the middling or the short form is chanted rests on the occasion or the means of the host. But if it is an occasion where the chanting and the meal fall on the same day,
2 chants in the app have no page number yet and can only be reached by title.