📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

ยะมัมหะ โข มะยัง ภะคะวันตัง สะระณัง คะตา, อุททิสสะ ปัพพะชิตา

Yamamha kho mayaṃ bhagavantaṃ saraṇaṃ gatā, uddissa pabbajitā

That Blessed One to whom we have gone for refuge, for whose sake we have gone forth,

โย โน ภะคะวา สัตถา, ยัส๎มิง ภะคะวะติ พ๎รัห๎มะจะริยัง จะรามะ,

Yo no bhagavā satthā, yasmiṃ bhagavati brahmacariyaṃ carāma,

who is our Blessed Teacher, under whom we live the holy life,

ตัมมะยัง ภะคะวันตัง สะธัมมัง สะสังฆัง,

Tammayaṃ bhagavantaṃ sadhammaṃ sasaṅghaṃ,

to that Blessed One, with his Dhamma and his Sangha,

อิเมหิ สักกาเรหิ ยะถาระหัง อาโรปิเตหิ อะภิปูชะยิต๎วา

Imehi sakkārehi yathārahaṃ āropitehi abhipūjayitvā

having made offering with these gifts, set out as befits them,

อะภิวาทะนัง กะริมหา,

Abhivādanaṃ karimhā,

and having paid our respects,

หันทะทานิ มะยัง ตัง ภะคะวันตัง วาจายะ อะภิถุตุง,

Handadāni mayaṃ taṃ bhagavantaṃ vācāya abhithutuṃ,

let us now, in words, extol that Blessed One,

ปุพพะภาคะนะมะการัง กะโรมะ เส.

Pubbabhāga-namakāraṃ karoma se.

and make the preliminary salutation.

โย โส ตะถาคะโต อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ,

Yo so tathāgato arahaṃ sammāsambuddho,

That Tathāgata, the Worthy One, perfectly enlightened by himself,

วิชชาจะระณะสัมปันโน สุคะโต โลกะวิทู,

Vijjācaraṇa-sampanno sugato lokavidū,

accomplished in knowledge and conduct, well-gone, knower of worlds,

อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ สัตถา เทวะมะนุสสานัง พุทโธ ภะคะวา,

Anuttaro purisadamma-sārathi satthā deva-manussānaṃ buddho bhagavā,

unexcelled trainer of those who can be taught, teacher of gods and men, awakened, blessed;

โย อิมัง โลกัง สะเทวะกัง สะมาระกัง สะพ๎รัห๎มะกัง,

Yo imaṃ lokaṃ sadevakaṃ samārakaṃ sabrahmakaṃ,

who made known this world with its gods, its Māras and its Brahmās,

สัสสะมะณะพ๎ราห๎มะณิง ปะชัง สะเทวะมะนุสสัง สะยัง อะภิญญา สัจฉิกัต๎วา ปะเวเทสิ,

Sassamaṇa-brāhmaṇiṃ pajaṃ sadeva-manussaṃ sayaṃ abhiññā sacchikatvā pavedesi,

this generation with its contemplatives and priests, its rulers and common people, having realised it himself through direct knowledge;

โย ธัมมัง เทเสสิ อาทิกัล๎ยาณัง มัชเฌกัล๎ยาณัง ปะริโยสานะกัล๎ยาณัง,

Yo dhammaṃ desesi ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosāna-kalyāṇaṃ,

who taught the Dhamma admirable in its beginning, admirable in its middle, admirable in its end;

สาตถัง สะพ๎ยัญชะนัง เกวะละปะริปุณณัง ปะริสุทธัง พ๎รัห๎มะจะริยัง ปะกาเสสิ,

Sātthaṃ sabyañjanaṃ kevala-paripuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāsesi,

who proclaimed the holy life in its meaning and its letter, entirely complete and pure;

ตะมะหัง ภะคะวันตัง อะภิปูชะยามิ,

Tamahaṃ bhagavantaṃ abhipūjayāmi,

to that Blessed One I make offering,

ตะมะหัง ภะคะวันตัง สิระสา นะมามิ.

Tamahaṃ bhagavantaṃ sirasā namāmi.

to that Blessed One I bow my head.