📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

สุญโญ,

Suñño,

ว่างเปล่าจากความหมายแห่งความเป็นตัวตน,

wâaŋ-bplàao jàak kwaam-mǎai hɛ̀ŋ kwaam bpen dtua-dton,

empty of any meaning of selfhood,

สัพพานิ ปะนะ อิมานิ เสนาสะนานิ อะชิคุจฉะนียานิ,

Sabbāni pana imāni senāsanāni ajigucchanīyāni,

ก็เสนาสนะทั้งหมดนี้ ไม่เป็นของน่าเกลียดมาแต่เดิม,

gɔ̂ sěe-naa-sà-ná táŋ-mòt níi mâi bpen kɔ̌ɔŋ nâa-glìat maa dtɛ̀ɛ dəəm,

and all these lodgings are not in themselves repulsive,

อิมัง ปูติกายัง ปัต๎วา,

Imaṃ pūtikāyaṃ patvā,

ครั้นมาถูกเข้ากับกายอันเน่าอยู่เป็นนิจนี้แล้ว,

krán maa tùuk kâo gàp gaai an nâo yùu bpen nít níi lɛ́ɛo,

but on reaching this putrid body,

อะติวิยะ ชิคุจฉะนียานิ ชายันติ ฯ

Ativiya jigucchanīyāni jāyanti.

ย่อมกลายเป็นของน่าเกลียดอย่างยิ่งไปด้วยกัน.

yɔ̂m glaai bpen kɔ̌ɔŋ nâa-glìat yàaŋ-yîŋ bpai dûay gan.

they become exceedingly repulsive along with it.

ยะถาปัจจะยัง ปะวัตตะมานัง ธาตุมัตตะเมเวตัง,

Yathāpaccayaṃ pavattamānaṃ dhātumattamevetaṃ,

สิ่งเหล่านี้ นี่เป็นสักว่าธาตุตามธรรมชาติเท่านั้น, กำลังเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยอยู่เนืองนิจ,

sìŋ lào níi nîi bpen sàk wâa tâat dtaam tam-má-châat tâo-nán, gam-laŋ bpen bpai dtaam hèet dtaam bpàt-jai yùu nʉaŋ-nít,

These are mere elements, occurring according to their conditions,

ยะทิทัง คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร, ตะทุปะภุญชะโก จะ ปุคคะโล,

Yadidaṃ gilānapaccayabhesajjaparikkhāro, tadupabhuñjako ca puggalo,

สิ่งเหล่านี้คือเภสัชบริขารอันเกื้อกูลแก่คนไข้, และคนผู้บริโภคเภสัชบริขารนั้น,

sìŋ lào níi kʉʉ pee-sàt bɔɔ-rí-kǎan an gʉ̂a-gùun gɛ̀ɛ kon-kâi, lɛ́ kon pûu bɔɔ-rí-pôok pee-sàt bɔɔ-rí-kǎan nán,

that is, this medicine as a support for the sick, and the person using it,

ธาตุมัตตะโก,

Dhātumattako,

เป็นสักว่าธาตุตามธรรมชาติ,

bpen sàk wâa tâat dtaam tam-má-châat,

are mere elements,

นิสสัตโต,

Nissatto,

มิได้เป็นสัตวะอันยั่งยืน,

mí dâai bpen sàt-dtà-wá an yâŋ-yʉʉn,

not a lasting being,

นิชชีโว,

Nijjīvo,

มิได้เป็นชีวะอันเป็นบุรุษบุคคล,

mí dâai bpen chii-wá an bpen bù-rùt bùk-kon,

not a soul, not a person,

สุญโญ,

Suñño,

ว่างเปล่าจากความหมายแห่งความเป็นตัวตน,

wâaŋ-bplàao jàak kwaam-mǎai hɛ̀ŋ kwaam bpen dtua-dton,

empty of any meaning of selfhood,

สัพโพ ปะนายัง คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร อะชิคุจฉะนีโย,

Sabbo panāyaṃ gilānapaccayabhesajjaparikkhāro ajigucchanīyo,

ก็คิลานเภสัชบริขารทั้งหมดนี้ ไม่เป็นของน่าเกลียดมาแต่เดิม,

gɔ̂ kí-laa-ná-pee-sàt bɔɔ-rí-kǎan táŋ-mòt níi mâi bpen kɔ̌ɔŋ nâa-glìat maa dtɛ̀ɛ dəəm,

and all this medicine is not in itself repulsive,

อิมัง ปูติกายัง ปัต๎วา,

Imaṃ pūtikāyaṃ patvā,

ครั้นมาถูกเข้ากับกายอันเน่าอยู่เป็นนิจนี้แล้ว,

krán maa tùuk kâo gàp gaai an nâo yùu bpen nít níi lɛ́ɛo,

but on reaching this putrid body,

อะติวิยะ ชิคุจฉะนีโย ชายะติ,

Ativiya jigucchanīyo jāyati,

ย่อมกลายเป็นของน่าเกลียดอย่างยิ่งไปด้วยกัน ดังนี้,

yɔ̂m glaai bpen kɔ̌ɔŋ nâa-glìat yàaŋ-yîŋ bpai dûay gan daŋ-níi,

it becomes exceedingly repulsive along with it - thus.