📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

พะหุง เว สะระณัง ยันติ ปัพพะตานิ วะนานิ จะ อารามะรุกขะ เจต๎ยานิ มะนุสสา ภะยะตัชชิตา

Bahuṃ ve saraṇaṃ yanti pabbatāni vanāni ca ārāmarukkha cetyāni manussā bhayatajjitā

มนุษย์เป็นอันมาก เมื่อเกิดมีภัยคุกคามแล้ว ก็ถือเอาภูเขาบ้าง ป่าไม้บ้าง อารามและรุกขเจดีย์บ้าง เป็นสรณะ

má-nút bpen an mâak mʉ̂a gə̀ət mii pai kúk-kaam lɛ́ɛo gɔ̂ tʉ̌ʉ ao puu-kǎo bâaŋ bpàa-máai bâaŋ aa-raam lɛ́ rúk-kà-jee-dii bâaŋ bpen sà-rá-ná

Driven by fear, many people take as refuge mountains, forests, parks and tree shrines

เนตัง โข สะระณัง เขมัง เนตัง สะระณะมุตตะมัง เนตัง สะระณะมาคัมมะ สัพพะทุกขา ปะมุจจะติ

Netaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ netaṃ saraṇamuttamaṃ netaṃ saraṇamāgamma sabbadukkhā pamuccati

นั่นมิใช่สรณะอันเกษมเลย นั่นมิใช่สรณะอันสูงสุด เขาอาศัยสรณะนั่นแล้ว ย่อมไม่พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้

nân mí châi sà-rá-ná an gà-sěem ləəi nân mí châi sà-rá-ná an sǔuŋ-sùt kǎo aa-sǎi sà-rá-ná nân lɛ́ɛo yɔ̂m mâi pón jàak túk táŋ-bpuaŋ dâai

that is no safe refuge, that is no supreme refuge; coming to that refuge one is not freed from all suffering

โย จะ พุทธัญจะ ธัมมัญจะ สังฆัญจะ สะระณัง คะโต จัตตาริ อะริยะสัจจานิ สัมมัปปัญญายะ ปัสสะติ

Yo ca buddhañca dhammañca saṅghañca saraṇaṃ gato cattāri ariyasaccāni sammappaññāya passati

ส่วนผู้ใดถือเอาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะแล้ว เห็นอริยสัจ คือความจริงอันประเสริฐสี่ ด้วยปัญญาอันชอบ

sùan pûu dai tʉ̌ʉ ao prá-pút prá-tam prá-sǒŋ bpen sà-rá-ná lɛ́ɛo hěn à-rí-yá-sàt kʉʉ kwaam-jiŋ an bprà-sə̀ət sìi dûay bpan-yaa an chɔ̂ɔp

but whoever has gone to the Buddha, the Dhamma and the Sangha as refuge sees with right wisdom the four noble truths

ทุกขัง ทุกขะสะมุปปาทัง ทุกขัสสะ จะ อะติกกะมัง อะริยัญจัฏฐังคิกัง มัคคัง ทุกขูปะสะมะคามินัง

Dukkhaṃ dukkhasamuppādaṃ dukkhassa ca atikkamaṃ ariyañcaṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ dukkhūpasamagāminaṃ

คือ เห็นความทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ความก้าวล่วงทุกข์เสียได้ และหนทางมีองค์แปดอันประเสริฐ เครื่องถึงความระงับทุกข์

kʉʉ hěn kwaam-túk hèet hâi gə̀ət túk kwaam gâao-lûaŋ túk sǐa dâai lɛ́ hǒn-taaŋ mii oŋ bpɛ̀ɛt an bprà-sə̀ət krʉ̂aŋ tʉ̌ŋ kwaam rá-ŋáp túk

suffering, its arising, the going beyond it, and the noble eightfold path that leads to its stilling

เอตัง โข สะระณัง เขมัง เอตัง สะระณะมุตตะมัง เอตัง สะระณะมาคัมมะ สัพพะทุกขา ปะมุจจะติ ฯ

Etaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ etaṃ saraṇamuttamaṃ etaṃ saraṇamāgamma sabbadukkhā pamuccati.

นั่นแหละ เป็นสรณะอันเกษม นั่นเป็นสรณะอันสูงสุด เขาอาศัยสรณะนั่นแล้ว ย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ ฯ

nân-lɛ̀ bpen sà-rá-ná an gà-sěem nân bpen sà-rá-ná an sǔuŋ-sùt kǎo aa-sǎi sà-rá-ná nân lɛ́ɛo yɔ̂m pón jàak túk táŋ-bpuaŋ dâai

that indeed is the safe refuge, that is the supreme refuge; coming to that refuge one is freed from all suffering.