📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

อัตถิ โข เตนะ ภะคะวะตา ชานะตา ปัสสะตา อะระหะตา สัมมาสัมพุทเธนะ, ปัญจะ ฐานานิ สัมมะทักขาตานิ, ยานิ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพานิ อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา. กะตะมานิ ปัญจะ

Atthi kho tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena, pañca ṭhānāni sammadakkhātāni, yāni abhiṇhaṃ paccavekkhitabbāni itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā. Katamāni pañca

There are, declared by the Blessed One who knows and sees, the Worthy One, the Perfectly Self-Awakened, five themes rightly taught, to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth. Which five?

ชะราธัมโมมหิ ชะรัง อะนะตีโตติ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพัง อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา.

Jarādhammomhi jaraṃ anatītoti abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā.

I am subject to ageing, I have not gone beyond ageing — this is to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth.

พ๎ยาธิธัมโมมหิ พยาธิง อะนะตีโตติ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพัง อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา.

Byādhidhammomhi byādhiṃ anatītoti abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā.

I am subject to illness, I have not gone beyond illness — this is to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth.

มะระณะธัมโมมหิ มะระณัง อะนะตีโตติ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพัง อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา.

Maraṇadhammomhi maraṇaṃ anatītoti abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā.

I am subject to death, I have not gone beyond death — this is to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth.

สัพเพหิ เม ปิเยหิ มะนาเปหิ นานาภาโว วินาภาโวติ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพัง อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา.

Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvoti abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā.

I must be parted and separated from all that is dear and pleasing to me — this is to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth.

กัมมัสสะโกมหิ กัมมะทายาโท กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระโณ, ยัง กัมมัง กะริสสามิ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา, ตัสสะ ทายาโท ภะวิสสามีติ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพัง อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา.

Kammassakomhi kammadāyādo kammayoni kammabandhu kammapaṭisaraṇo, yaṃ kammaṃ karissāmi kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā, tassa dāyādo bhavissāmīti abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā.

I am the owner of my actions, heir to my actions, born of my actions, related through my actions, and have my actions as my refuge; whatever action I do, good or bad, of that I shall be the heir — this is to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth.

อิมานิ โข เตนะ ภะคะวะตา ชานะตา ปัสสะตา อะระหะตา สัมมาสัมพุทเธนะ ปัญจะ ฐานานิ สัมมะทักขาตานิ, ยานิ อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพานิ อิตถิยา วา ปุริเสนะ วา คะหัฏเฐนะ วา ปัพพะชิเตนะ วา.

Imāni kho tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena pañca ṭhānāni sammadakkhātāni, yāni abhiṇhaṃ paccavekkhitabbāni itthiyā vā purisena vā gahaṭṭhena vā pabbajitena vā.

These are the five themes rightly taught by the Blessed One who knows and sees, the Worthy One, the Perfectly Self-Awakened, to be reflected on constantly by a woman or a man, by a householder or one gone forth.

ตัส๎มาติหัมเหหิ เอวัง อะภิณหัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

Tasmātihamhehi evaṃ abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

Therefore this is how we should reflect constantly.

ชะราธัมโมมหิ ชะรัง อะนะตีโต, พ๎ยาธิธัมโมมหิ พ๎ยาธิง อะนะตีโต, มะระณะธัมโมมหิ มะระณัง อะนะตีโต, สัพเพหิ เม ปิเยหิ มะนาเปหิ นานาภาโว วินาภาโว, กัมมัสสะโกมหิ กัมมะทายาโท กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระโณ, ยัง กัมมัง กะริสสามิ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา ตัสสะ ทายาโท ภะวิสสามีติ.

Jarādhammomhi jaraṃ anatīto, byādhidhammomhi byādhiṃ anatīto, maraṇadhammomhi maraṇaṃ anatīto, sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo, kammassakomhi kammadāyādo kammayoni kammabandhu kammapaṭisaraṇo, yaṃ kammaṃ karissāmi kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā tassa dāyādo bhavissāmīti.

I am subject to ageing and have not gone beyond ageing; I am subject to illness and have not gone beyond illness; I am subject to death and have not gone beyond death; I must be parted from all that is dear and pleasing to me; I am the owner of my actions, heir to my actions, born of my actions, related through my actions, and have my actions as my refuge — whatever action I do, good or bad, of that I shall be the heir.