📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

ปุนะ จะปะรัง ภิกขะเว ภิกขุ, ยานิ ตานิ สีลานิ อะขัณฑานิ อะฉิททานิ อะสะพะลานิ อะกัมมาสานิ, ภุชิสสานิ วิญญุปะสัตถานิ อะปะรามัตถานิ สะมาธิสังวัตตะนิกานิ, ตะถารูเปสุ สีเลสุ สีลสามัญญะคะโต วิหะระติ, สะพ๎รัห๎มะจารีหิ อาวิ เจวะ ระโห จะ, อะยัมปิ ธัมโม สาราณีโย ปิยะกะระโณ คะรุกะระโณ, สังคะหายะ อะวิวาทายะ สามัคคิยา เอกีภาวายะ สังวัตตะติ.

Puna caparaṃ bhikkhave bhikkhu, yāni tāni sīlāni akhaṇḍāni achiddāni asabalāni akammāsāni, bhujissāni viññupasatthāni aparāmatthāni samādhisaṃvattanikāni, tathārūpesu sīlesu sīlsāmaññagato viharati, sabrahmacārīhi āvi ceva raho ca, ayampi dhammo sārāṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo, saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṃvattati.

And further, monks, a monk dwells possessed — openly and in private, in common with his companions in the holy life — of those virtues that are unbroken, untorn, unblemished, unmottled, freeing, praised by the wise, untarnished, and conducive to concentration. This too is a principle of cordiality, endearing and respectful, conducing to helpfulness, to non-dispute, to concord and to unity.

ปุนะ จะปะรัง ภิกขะเว ภิกขุ, ยายัง ทิฏฐิ อะริยา นิยยานิกา, นิยยาติ ตักกะรัสสะ สัมมาทุกขักขะยายะ, ตะถารูปายะ ทิฏฐิยา ทิฏฐิสามัญญะคะโต วิหะระติ, สะพ๎รัห๎มะจารีหิ อาวิ เจวะ ระโห จะ, อะยัมปิ ธัมโม สาราณีโย ปิยะกะระโณ คะรุกะระโณ, สังคะหายะ อะวิวาทายะ สามัคคิยา เอกีภาวายะ สังวัตตะติ.

Puna caparaṃ bhikkhave bhikkhu, yāyaṃ diṭṭhi ariyā niyyānikā, niyyāti takkarassa sammādukkhakkhayāya, tathārūpāya diṭṭhiyā diṭṭhisāmaññagato viharati, sabrahmacārīhi āvi ceva raho ca, ayampi dhammo sārāṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo, saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṃvattati.

And further, monks, a monk dwells possessed — openly and in private, in common with his companions in the holy life — of that view which is noble and emancipating, and which leads whoever acts upon it to the complete destruction of suffering. This too is a principle of cordiality, endearing and respectful, conducing to helpfulness, to non-dispute, to concord and to unity.

อิเม โข ภิกขะเว ฉะ ธัมมา สาราณียา ปิยะกะระณา คะรุกะระณา, สังคะหายะ อะวิวาทายะ สามัคคิยา เอกีภาวายะ สังวัตตันตีติ. อิทะมะโวจะ ภะคะวา, อัตตะมะนา เต ภิกขู ภะคะวะโต ภาสิตัง อะภินันทุนติ.

Ime kho bhikkhave cha dhammā sārāṇīyā piyakaraṇā garukaraṇā, saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṃvattantīti. idamavoca bhagavā, attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṃ abhinandunti.

These, monks, are the six principles of cordiality, endearing and respectful, conducing to helpfulness, to non-dispute, to concord and to unity. Thus spoke the Blessed One, and those monks delighted in his words.

มะหาการุณิโก พุทโธ สาวะกานัง หิเตสะโก

Mahākāruṇiko buddho sāvakānaṃ hitesako

The Buddha, of great compassion, seeking the welfare of his disciples,

วุฑฒิง อากังขะมาโนวะ ธัมเม สัมพุทธะเทสิเต.

Vuḍḍhiṃ ākaṅkhamānova dhamme sambuddhadesite.

wishing only for their growth in the Dhamma the Awakened One had taught,

ภิกขูนัง สัมมะทักขาสิ ธัมเม อะปะริหานิเย

Bhikkhūnaṃ sammadakkhāsi dhamme aparihāniye

rightly declared to the monks the things that lead to no decline;

สุต๎วานุปะฏิปัต๎ยัตถัง ตัง สุตตันตัง ภะณามะ เส.

Sutvānupaṭipatyatthaṃ taṃ suttantaṃ bhaṇāma se.

so that, having heard, we may practise accordingly — let us recite that discourse.