📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

อัสสุตะวะโต ภิกขะเว ปุถุชชะนัสสะ อุปปัชชะติ, ลาโภปิ อะลาโภปิ, ยะโสปิ อะยะโสปิ, นินทาปิ ปะสังสาปิ, สุขังปิ ทุกขังปิ. สุตะวะโตปิ ภิกขะเว อะริยะสาวะกัสสะ อุปปัชชะติ, ลาโภปิ อะลาโภปิ, ยะโสปิ อะยะโสปิ, นินทาปิ ปะสังสาปิ, สุขังปิ ทุกขังปิ.

Assutavato bhikkhave puthujjanassa uppajjati, lābhopi alābhopi, yasopi ayasopi, nindāpi pasaṃsāpi, sukhaṃpi dukkhaṃpi. sutavatopi bhikkhave ariyasāvakassa uppajjati, lābhopi alābhopi, yasopi ayasopi, nindāpi pasaṃsāpi, sukhaṃpi dukkhaṃpi.

For an unlearned ordinary person, bhikkhus, there arise gain and loss, fame and obscurity, blame and praise, pleasure and pain. For a learned noble disciple too, bhikkhus, there arise gain and loss, fame and obscurity, blame and praise, pleasure and pain.

ตัต๎ระ ภิกขะเว โก วิเสโส โก อะธิปปายะโส กิง นานากะระณัง, สุตะวะโต อะริยะสาวะกัสสะ อัสสุตะวะตา ปุถุชชะเนนาติ. ภะคะวังมูละกา โน ภันเต ธัมมา ภะคะวังเนตติกา ภะคะวังปะฏิสะระณา, สาธุ วะตะ ภันเต ภะคะวันตังเยวะ ปะฏิภาตุ เอตัสสะ ภาสิตัสสะ อัตโถ, ภะคะวะโต สุต๎วา ภิกขู ธาเรสสันตีติ. เตนะหิ ภิกขะเว สุณาถะ สาธุกัง มะนะสิกะโรถะ ภาสิสสามีติ. เอวัมภันเตติ โข เต ภิกขู ภะคะวะโต ปัจจัสโสสุง ภะคะวา เอตะทะโวจะ.

Tatra bhikkhave ko viseso ko adhippāyaso kiṃ nānākaraṇaṃ, sutavato ariyasāvakassa assutavatā puthujjanenāti. bhagavaṃmūlakā no bhante dhammā bhagavaṃnettikā bhagavaṃpaṭisaraṇā, sādhu vata bhante bhagavantaṃyeva paṭibhātu etassa bhāsitassa attho, bhagavato sutvā bhikkhū dhāressantīti. tenahi bhikkhave suṇātha sādhukaṃ manasikarotha bhāsissāmīti. evambhanteti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ bhagavā etadavoca.

What then, bhikkhus, is the distinction, what the difference, what the distinguishing mark between the learned noble disciple and the unlearned ordinary person? 'Venerable sir, for us these things have the Blessed One as their root, the Blessed One as their guide, the Blessed One as their resort. It would be good if the meaning of this saying might occur to the Blessed One himself; hearing it from him, the bhikkhus will bear it in mind.' 'Then listen, bhikkhus, attend closely, I shall speak.' 'Even so, venerable sir,' those bhikkhus replied to the Blessed One, and the Blessed One said this:

อัสสุตะวะโต ภิกขะเว ปุถุชชะนัสสะ อุปปัชชะติ ลาโภ, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันโน โข เม อะยัง ลาโภ, โส จะ โข อะนิจโจ ทุกโข วิปะริณามะธัมโมติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ อะลาโภ, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันโน โข เม อะยัง อะลาโภ, โส จะ โข อะนิจจัง ทุกโข วิปะริณามะธัมโมติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ ยะโส, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันโน โข เม อะยัง ยะโส, โส จะ โข อะนิจโจ ทุกโข วิปะริณามะธัมโมติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ อะยะโส, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันโน โข เม อะยัง ยะโส, โส จะ โข อะนิจโจ ทุกโข วิปะริณามะธัมโมติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ นินทา, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันนา โข เม อะยัง นินทา, สา จะ โข อะนิจจา ทุกขา วิปะริณามะธัมมาติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ ปะสังสา, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันนา โข เม อะยัง ปะสังสา, สา จะ โข อะนิจจา ทุกขา วิปะริณามะธัมมาติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ สุขัง, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันนัง โข เม อิทัง สุขัง, ตัญจะ โข อะนิจจัง ทุกขัง วิปะริณามะธัมมันติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ. อุปปัชชะติ ทุกขัง, โส นะ อิติ ปะฏิสัญจิกขะติ. อุปปันนัง โข เม อิทัง ทุกขัง, ตัญจะ โข อะนิจจัง ทุกขัง วิปะริณามะธัมมันติ ยะถาภูตัง นัปปะชานาติ.

Assutavato bhikkhave puthujjanassa uppajjati lābho, so na iti paṭisañcikkhati. uppanno kho me ayaṃ lābho, so ca kho anicco dukkho vipariṇāmadhammoti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati alābho, so na iti paṭisañcikkhati. uppanno kho me ayaṃ alābho, so ca kho aniccaṃ dukkho vipariṇāmadhammoti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati yaso, so na iti paṭisañcikkhati. uppanno kho me ayaṃ yaso, so ca kho anicco dukkho vipariṇāmadhammoti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati ayaso, so na iti paṭisañcikkhati. uppanno kho me ayaṃ yaso, so ca kho anicco dukkho vipariṇāmadhammoti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati nindā, so na iti paṭisañcikkhati. uppannā kho me ayaṃ nindā, sā ca kho aniccā dukkhā vipariṇāmadhammāti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati pasaṃsā, so na iti paṭisañcikkhati. uppannā kho me ayaṃ pasaṃsā, sā ca kho aniccā dukkhā vipariṇāmadhammāti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati sukhaṃ, so na iti paṭisañcikkhati. uppannaṃ kho me idaṃ sukhaṃ, tañca kho aniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammanti yathābhūtaṃ nappajānāti. uppajjati dukkhaṃ, so na iti paṭisañcikkhati. uppannaṃ kho me idaṃ dukkhaṃ, tañca kho aniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammanti yathābhūtaṃ nappajānāti.

For an unlearned ordinary person, bhikkhus, gain arises, and he does not reflect thus: 'This gain of mine has arisen; it is impermanent, suffering, of the nature to change' — he does not know it as it really is. And so for loss, fame, obscurity, blame, praise, pleasure and pain.