📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

เอวัมเม สุตัง, เอกัง สะมะยัง ภะคะวา, สาวัตถิยัง วิหะระติ, เชตะวะเน อะนาถะปิณฑิกัสสะ อาราเม, ตัต๎ระ โข ภะคะวา ภิกขู อามันเตสิ ภิกขะโวติ, ภะทันเตติ เต ภิกขู ภะคะวะโต ปัจจัสโสสุง, ภะคะวา เอตะทะโวจะ.

evamme sutaṃ, ekaṃ samayaṃ bhagavā, sāvatthiyaṃ viharati, jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme, tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi bhikkhavoti, bhadanteti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ, bhagavā etadavoca.

Thus have I heard. At one time the Blessed One was dwelling at Savatthi, in Jeta's Grove, Anathapindika's park. There the Blessed One addressed the bhikkhus: 'Bhikkhus.' 'Venerable sir,' those bhikkhus replied. The Blessed One said this:

ทะสะ อิเม ภิกขะเว ธัมมา ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพา. กะตะเม ทะสะ.

dasa ime bhikkhave dhammā pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbā. katame dasa.

There are these ten things, bhikkhus, that one who has gone forth should reflect on again and again. What ten?

เววัณณิยัมหิ อัชฌูปะคะโตติ ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

vevaṇṇiyamhi ajjhūpagatoti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'I have come to a state of being without caste': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

ปะระปะฏิพัทธา เม ชีวิกาติ ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

parapaṭibaddhā me jīvikāti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'My life is dependent on others': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

อัญโญ เม อากัปโป กะระณีโยติ ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

añño me ākappo karaṇīyoti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'My bearing should be other than it was': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

กัจจิ นุ โข เม อัตตา สีละโต นะ อุปะวะทะตีติ ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

kacci nu kho me attā sīlato na upavadatīti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'Does my own conscience reproach me as to virtue?': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

กัจจิ นุ โข มัง อะนุวิจจะ วิญญู สะพ๎รัห๎มะจารี สีละโต นะ อุปะวะทันตีติ ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

kacci nu kho maṃ anuvicca viññū sabrahmacārī sīlato na upavadantīti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'Do my wise companions in the holy life, having examined me, reproach me as to virtue?': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

สัพเพหิ เม ปิเยหิ มะนาเปหิ นานาภาโว วินาภาโวติ, ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvoti, pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'There is a parting and a separation from all that is dear and pleasing to me': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

กัมมัสสะโกมหิ กัมมะทายาโท กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระโณ, ยัง กัมมัง กะริสสามิ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา, ตัสสะ ทายาโท ภะวิสสามีติ, ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

kammassakomhi kammadāyādo kammayoni kammabandhu kammapaṭisaraṇo, yaṃ kammaṃ karissāmi kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā, tassa dāyādo bhavissāmīti, pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'I am the owner of my kamma, heir to my kamma, born of my kamma, kindred to my kamma, abide supported by my kamma; whatever kamma I shall do, good or bad, of that I shall be the heir': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.

กะถัมภูตัสสะ เม รัตตินทิวา วีติปะตันตีติ ปัพพะชิเตนะ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.

kathaṃbhūtassa me rattindivā vītipatantīti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.

'How do the days and nights pass for me?': this should be reflected on again and again by one who has gone forth.