📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

ทุกโขติณณา,

Dukkhotiṇṇā,

เป็นผู้ถูกความทุกข์ หยั่งเอาแล้ว,

bpen pûu tùuk kwaam-túk yàŋ ao lɛ́ɛo,

overwhelmed by suffering,

ทุกขะปะเรตา,

Dukkhaparetā,

เป็นผู้มีความทุกข์ เป็นเบื้องหน้าแล้ว,

bpen pûu mii kwaam-túk bpen bʉ̂aŋ-nâa lɛ́ɛo,

with suffering before us,

อัปเปวะนามิมัสสะ เกวะลัสสะ ทุกขักขันธัสสะ อันตะกิริยา ปัญญาเยถาติ,

Appevanāmimassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethāti,

ทำไฉน การทำที่สุดแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้, จะพึงปรากฏชัดแก่เราได้,

tam-chà-nǎi gaan tam tîi-sùt hɛ̀ŋ gɔɔŋ-túk táŋ-sîn níi, jà pʉŋ bpràa-gòt chát gɛ̀ɛ rao dâai,

how might the making an end of this whole mass of suffering be made plain to us,

จิระปะรินิพพุตัมปิ ตัง ภะคะวันตัง อุททิสสะ อะระหันตัง สัมมาสัมพุทธัง,

Ciraparinibbutampi taṃ bhagavantaṃ uddissa arahantaṃ sammāsambuddhaṃ,

เราทั้งหลาย อุทิศเฉพาะพระผู้มีพระภาคเจ้า, ผู้ไกลจากกิเลส, ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง, แม้ปรินิพพานนานแล้ว พระองค์นั้น,

rao táŋ-lǎai ù-tít chà-pɔ́ prá-pûu-mii-prá-pâak-jâo, pûu glai jàak gì-lèet, dtràt-rúu chɔ̂ɔp dâai dooy prá-oŋ eeŋ, mɛ́ɛ bpà-rí-níp-paan naan lɛ́ɛo prá-oŋ nán,

Dedicating ourselves to that Blessed One, the Arahant, perfectly awakened by himself, long since fully unbound,

สัทธา อะคารัส๎มา อะนะคาริยัง ปัพพะชิตา,

Saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā,

เป็นผู้มีศรัทธา ออกบวชจากเรือน ไม่เกี่ยวข้องด้วยเรือนแล้ว,

bpen pûu mii sàt-taa ɔ̀ɔk-bùat jàak rʉan mâi gìao-kɔ̂ɔŋ dûay rʉan lɛ́ɛo,

we, out of faith, have gone forth from home into homelessness,

ตัส๎มิง ภะคะวะติ พ๎รัห๎มะจะริยัง จะรามะ,

Tasmiṃ bhagavati brahmacariyaṃ carāma,

ประพฤติอยู่ซึ่งพรหมจรรย์ ในพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น,

bprà-prʉ́t yùu sʉ̂ŋ prom-má-jan nai prá-pûu-mii-prá-pâak-jâo prá-oŋ nán,

and live the holy life in that Blessed One,

ภิกขูนัง สิกขาสาชีวะสะมาปันนา,

Bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpannā,

ถึงพร้อมด้วยสิกขาและธรรมเป็นเครื่องเลี้ยงชีวิต ของภิกษุทั้งหลาย

tʉ̌ŋ prɔ́ɔm dûay sìk-kǎa lɛ́ tam bpen krʉ̂aŋ líaŋ chii-wít kɔ̌ɔŋ pík-sù táŋ-lǎai

endowed with the training and the livelihood of the bhikkhus,

ตัง โน พ๎รัห๎มะจะริยัง อิมัสสะ เกวะลัสสะ ทุกขักขันธัสสะ อันตะกิริยายะ สังวัตตะตุ.

Taṃ no brahmacariyaṃ imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyāya saṃvattatu.

ขอให้พรหมจรรย์ของเราทั้งหลายนั้น, จงเป็นไปเพื่อการทำที่สุด แห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้ เทอญ.

kɔ̌ɔ hâi prom-má-jan kɔ̌ɔŋ rao táŋ-lǎai nán, joŋ bpen bpai pʉ̂a gaan tam tîi-sùt hɛ̀ŋ gɔɔŋ-túk táŋ-sîn níi təən.

May this holy life of ours lead to the making an end of this whole mass of suffering.

จิระปะรินิพพุตัมปิ ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คะตา,

Ciraparinibbutampi taṃ bhagavantaṃ saraṇaṃ gatā,

เราทั้งหลายผู้ถึงแล้วซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้า แม้ปรินิพพานนานแล้ว พระองค์นั้น เป็นสรณะ,

rao táŋ-lǎai pûu tʉ̌ŋ lɛ́ɛo sʉ̂ŋ prá-pûu-mii-prá-pâak-jâo mɛ́ɛ bpà-rí-níp-paan naan lɛ́ɛo prá-oŋ nán bpen sà-rá-ná,

We, having gone to that Blessed One as refuge, long since fully unbound,

ธัมมัญจะ สังฆัญจะ,

Dhammañca saṅghañca,

ถึงพระธรรมด้วย, ถึงพระสงฆ์ด้วย,

tʉ̌ŋ prá-tam dûay, tʉ̌ŋ prá-sǒŋ dûay,

and to the Dhamma and to the Saṅgha,