📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

๔. สวด ชะยะปะริตตะคาถา ขึ้น มะหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง ฯเปฯ ปะทักขิณานิ กัต์วานะ ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ สวด ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต. ต่อรวดเดียว ไม่หยุดขึ้นใหม่ เมื่อสวดจบแล้วจึงเตรียมการฉันภัตตาหารต่อไป

Chant the Jayaparitta verses, beginning mahākāruṇiko nātho hitāya sabbapāṇinaṃ … ending padakkhiṇāni katvāna labhantatthe padakkhiṇe; then chant bhavatu sabbamaṅgalaṃ … sadā sotthī bhavantu te, straight through without stopping and starting again. When the chanting is finished, preparations for the meal follow.

เป็นธรรมเนียมของพระ เมื่อฉันเสร็จแล้วสวดอนุโมทนาเป็นการให้พรอีกครั้งหนึ่ง ระเบียบอนุโมทนานั้นดังนี้ เมื่อฉันเสร็จแล้วหรือเจ้าภาพถวายเครื่องไทยธรรมเสร็จแล้ว เริ่มอนุโมทนา ดังนี้

It is the custom of the monks, when the meal is finished, to chant the anumodanā as a further blessing. The procedure is as follows. When the meal is finished, or when the host has finished presenting the offerings, the anumodanā begins thus:

พระสงฆ์ทั้งหมดตั้งพัดขึ้นพร้อมกัน ถือพัดด้วยมือขวาพระเถระผู้เป็นประธานขึ้น ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง ฯเปฯ ลง มะณิ โชติระโส ยะถา ทอดเสียงยาวเล็กน้อย รองประธานรับ สัพพี นอกนั้นสวดพร้อมกันต่อไป- ติโย วิวัชชันตุ ฯเปฯ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง.

All the monks raise their fans together, holding them in the right hand. The presiding elder begins yathā vārivahā pūrā paripūrenti sāgaraṃ … down to maṇi jotiraso yathā, drawing the sound out a little. The deputy takes up sabbī, and the rest chant on together — tiyo vivajjantu … āyu vaṇṇo sukhaṃ balaṃ.

ประธานขึ้น ภะวะตุ นอกนั้นรับพร้อมกันต่อไปว่า สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต.

The one presiding begins bhavatu, and the rest take it up together — sabbamaṅgalaṃ … sadā sotthī bhavantu te.

นี้เป็นระเบียบอนุโมทนาปรกติ ถ้าเป็นงานพิธีต่างๆ ก็มีนิยมสวดพระคาถาหรือพระสูตรต่างๆ โดยสมควรแก่งานพิธีนั้นๆ สอดแทรกลงในระหว่าง ยะถา ฯเปฯ กับ ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ เรียกว่า อนุโมทนาวิเสส ดังนี้

This is the ordinary anumodanā procedure. For the various ceremonies it is usual to chant verses or discourses suited to that ceremony, inserted between yathā … and bhavatu sabbamaṅgalaṃ …. This is called the special anumodanā, as follows:

ถ้าเป็นงานมงคล สวดพระคาถาหรือพระสูตรที่มีความหมายเกี่ยวกับงานมงคล เช่น เทวะตาทิสสะทักขิณานุโมทะนาคาถา วิหาระทานะคาถา กาละทานะสุตตะคาถา อัคคัปปะสาทะสุตตะ และมงคลจักรวาฬน้อย เป็นต้นต่อจาก ยะถา-สัพพี- แล้วจึงสวด ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ ต่อไป ตัวอย่างเช่น อนุโมทนาในงานทำบุญฉลองอายุเมื่อสวด ยะถา- สัพพี -จบแล้ว สวด เทวะตาทิสสะทักขิณานุโมทะนาคาถา และ เทวะตาภิสัมมันตะนะคาถา ต่อกันรวดเดียว คือ ยัส์มิง ปะเทเส กัปเปติ ฯเปฯ ตัส์มา หิ เน รักขะณะ อัปปะมัตตา แล้วสวด โส อัตถะลัทโธ สำหรับเจ้าภาพเป็นบุรุษ หรือ สา อัตถะลัทธา สำหรับเจ้าภาพเป็นสตรี หรือ เต อัตถะลัทธา สำหรับเจ้าภาพ

If it is an auspicious occasion, chant verses or discourses whose meaning bears on such an occasion — for instance the Devatādissadakkhiṇānumodanā verses, the Vihāradāna verses, the Kāladānasutta verses, the Aggappasāda Sutta and the Lesser Maṅgala Cakkavāḷa — after yathā-sabbī-, and then chant bhavatu sabbamaṅgalaṃ … For example, at a merit-making for long life: when yathā- sabbī- is finished, chant the Devatādissadakkhiṇānumodanā verses and the Devatābhisammantana verses straight through, that is yasmiṃ padese kappeti … tasmā hi ne rakkhaṇa appamattā; then chant so atthaladdho if the host is a man, or sā atthaladdhā if the host is a woman, or te atthaladdhā if the hosts