📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

พระสงฆ์ทั้งหมดจับพัดด้วยมือซ้ายตั้งขึ้น แล้วใช้มือขวาจับที่ผ้าบังสุกุลที่เจ้าภาพทอดไว้นั้นพร้อมกัน แล้วประธานขึ้นต้นบทบังสุกุลว่า อะนิจจา วะตะ สังขารา ฯเปฯ เตสัง วูปะสะโม สุโข ธรรมเนียมเก่าว่า 3 หน ธรรมเนียมปัจจุบันว่าหนเดียว เมื่อว่าบทบังสุกุลจบแล้วพระสงฆ์สวดอนุโมทนากถา เจ้าภาพกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลคือ สวด ยะถา-สัพพี จบแล้ว สวด ติโรกุฑฑะกัณฑะคาถา ขึ้น อะทาสิ เม อะกาสิ เม หรือ อะยัญจะ โข ทักขิณา ทินนา ฯเปฯ ตุมเหหิ ปุญญัง ปะสุตัง อะนัปปะกันติ. ขึ้น ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ต่อจนจบเป็นอันเสร็จพิธีบังสุกุล

All the monks take up their fans in the left hand and raise them, then together take hold with the right hand of the paṃsukūla cloth the host has laid out. The one presiding begins the paṃsukūla verse, aniccā vata saṅkhārā … tesaṃ vūpasamo sukho — the old custom is three times, the present custom once. When the verse is finished the monks chant the blessing, and the host pours the water of dedication: they chant yathā and sabbī, and when that is done chant the Tirokuḍḍakaṇḍa verses beginning adāsi me akāsi me, or ayañca kho dakkhiṇā dinnā … tumhehi puññaṃ pasutaṃ anappakanti. Then bhavatu sabbamaṅgalaṃ is taken up and chanted to the end, and the paṃsukūla ceremony is complete.

ใช้สวดรับเทศน์ในงานพระราชพิธีเผาศพ

Used for chanting in response to the sermon at a royal cremation ceremony.

(ว่า 3 จบ)

(say 3 times)

ภาสิตา โข เตนะ ภะคะวะตา ชานะตา ปัสสะตา อะระหะตา สัมมาสัมพุทเธนะ อะยัง ปัจฉิมา วาจา หันทะทานิ ภิกขะเว อามันตะยามิ โว วะยะธัมมา สังขารา อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถาติ.

Bhāsitā kho tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena ayaṃ pacchimā vācā handadāni bhikkhave āmantayāmi vo vayadhammā saṅkhārā appamādena sampādethāti.

These last words were spoken by that Blessed One who knows and sees, the worthy one, fully enlightened by himself: 'Now then, bhikkhus, I address you — formations are subject to decay; strive on with diligence.'